Przewodnik Mieczysława Orłowicza (Fot. Jurij Smirnow)
Mariana Mowna, pracownik naukowy lwowskiej biblioteki im. W. Stefanyka, w swoim opracowaniu „Przewodniki lwowskie” opisała 278 przewodników wydanych w różnych językach i w różnych okresach.
Marianna Mowna (Fot. Jurij Smirnow)
Każda lwowska księgarnia proponuje kilkadziesiąt przewodników po Lwowie lub jego najważniejszych zabytkach, również liczne albumy fotograficzne o tejże tematyce. Pożądaną książkę można nabyć w językach ukraińskim, polskim, rosyjskim, angielskim, niemieckim… w Polsce sytuacja wygląda podobnie.
(Fot Jurij Smirnow)
Na kolejne XLIX Spotkanie Ossolińskie przyjechał do Lwowa wybitny znawca twórczości Aleksandra Fredry Marian Ursel, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego. Tematyka fredrowska żywo zainteresowała lwowskich Polaków, którzy stanowili tym razem znaczną część zebranych na sali w dawnym pałacu hr. Baworowskich.
Przy pomniku upamiętniającym walki w obronie Lwowa w latach 1918-1920 w Rzęsnej (ukr. Riasne – dawn. Rzęsna Polska, obecnie jedna z dzielnic we Lwowie), we wrześniu wykonano prace zabezpieczające.
Rzeczpospolita Rafajłowska jest jedynym w swoim rodzaju zjawiskiem historycznym związanym z niepodległościowym wysiłkiem zbrojnym Legionów Polskich podczas I wojny światowej.
Otwarcie uroczystości – przemawia Laurenţiu Batin, dalej, od prawej, stoją: Marek Szczygieł, Zamfir Ciceu, Gheorghe Vraja, Jan Skłodowski (Fot. Aleksander Dymek)
Walki Legionów Polskich z oddziałami kozaków kubańskich w dawnym Komitacie Marmaroskim (ówczesne północne Węgry, dziś Rumunia) jesienią 1914 roku stanowią, wobec całokształtu ich działań zbrojnych w latach I wojny światowej jedynie krótkotrwały, niemal chwilowy, na dodatek popadający w zapomnienie epizod.
Wiara, Nadzieja i Miłość uradziły, że każda z nich wybierze symbol, który najlepiej będzie odzwierciedlał jej charakter. Dały sobie czas do wiosennych świąt i wyruszyły na poszukiwania.
Dawno temu na Dom na skraju Osady napadli bandyci.
Może nie chodzi o to, by świat zaczął wołać „Jestem pasażerem”, ale by miał świadomość, że nie tylko dżihad jest groźny. By nie zapomniał, że terroryzm ma różne oblicza i nie można wiązać się z jednym z nich, chcąc zwalczyć to drugie.
W marcu 1991 roku w Związku Radzieckim odbyło się referendum, w którym obywatele mieli zadeklarować, czy są zwolennikami utrzymania kraju w jego dotychczasowym kształcie.
