W przedwojennej Polsce miały miejsce dwa, bardzo spektakularne zamachy stanu, z których pierwszy, dokonany przez Józefa Piłsudskiego, jest dobrze znany, opisany przez historyków, beletrystów i filmowców. Maj 1926. Przewrót majowy. Tragedia narodowa. Drugi dokonany został przez gen. Władysława Sikorskiego i o tym zamachu stanu w zasadzie się nie wie, nie mówi, nie pisze, nie dyskutuje. […]
W obwodzie tarnopolskim w miejscowości Nyrków zawaliła się część wieży XVII-wiecznego zamku na terenie dawnego Czerwonogrodu.
W lutym 1943 roku hitlerowskie Niemcy poniosły wielką, decydującą dla dalszych losów drugiej wojny światowej klęskę. Armia dowodzona przez von Paulusa złamała się i uległa w najważniejszej bitwie na wschodzie Europy. Stalingrad był wolny. Upokorzenie hitlerowskiej machiny wstrząsnęło światem i zapoczątkowało upadek wielkiego imperium śmierci.
Istnieje obiegowa opinia, że najładniejszym parkiem na Ukrainie jest „Zofiówka” w Humaniu. Jednak można zmienić zdanie, gdy odwiedzi się „Aleksandrię” w Białej Cerkwi.
Niedawno obchodziliśmy 150. rocznicę powstania styczniowego. Uroczyście, pod egidą Konsulatu RP we Lwowie. A więc oficjalnie, legalnie i publicznie. A jak to było przed 50 laty, gdy przypadało 100-lecie tego wydarzenia?
O tym, w jaki sposób we Lwowie sowieci utwierdzali komunistyczną władzę, wystawiając pomniki, mające świadczyć o wyższości „najlepszego ustroju na świecie” na terenach zajętych w 1939 roku, mowa była w artykule przedstawiającym jedno z takich dzieł – pomnik radzieckiej konstytucji. Nie był to pojedynczy wytwór sztuki monumentalnej.
Mijając pomnik Lenina na Besarabce w Kijowie albo odczytując na mapie nazwę „Dnieprodzierżyńsk” czy „Kotowsk”, przychodzi mi czasami do głowy myśl, że te elementy są jak wieczna plama rodem z „Ducha z Canterville” Oskara Wilde’a. I nie pozostaje nam nic innego poza ciągłym obracaniem się wśród posttotalitarnych ekskrementów. Miał rację Salomon mówiąc: „pokolenie przychodzi i […]
– We Lwowie rozebrano willę rzeźbiarza Antoniego Popiela, autora pomnika Mickiewicza i rzeźb na elewacji teatru wielkiego (obecnej opery), – opowiada Lwowskim Wiadomościom naoczny świadek dewastacji Andrij Kotliarczuk.
„Można kochać i chodzić samemu po ciemku z przyjaźnią jest inaczej – ta zawsze wzajemna” ks. Jan Twardowski. Późna jesień to zdecydowanie zła pora dla starych, schorowanych ludzi. Ale ks. Jan Twardowski miał za sobą już tyle jesieni, także w chorobie, która od kilku lat przykuła go do łóżka. Nie znaczy to, że przez cały […]
Trudno będzie znaleźć kibica, który nie znałby klubu piłkarskiego Legia Warszawa. Ale nie wszyscy wiedzą, że jego historia zaczęła się prawie 100 lat temu, podczas pierwszej wojny światowej na terenie wsi Maniewicze na Wołyniu. O szczegółach powstania Legii opowiada Kurierowi Galicyjskiemu Piotr Chomycz, dyrektor Muzeum Krajoznawczego w Maniewiczach.
