Upadł carat, przeszły dwie wojny światowe, zmieniały się ustroje.

W swych miłosiernych ramionach Boży Baranek owieczkę trzyma,Ona Mu kornie do stóp się korzyZ pełnią ufności oczyma.

Adolf Hitler już w połowie lat trzydziestych ubiegłego wieku posiadał sprecyzowaną wizję wojny, jaką chciał rozpętać. Na główną ofiarę Niemiec przewidziany był Związek Sowiecki. Jego ogromne obszary, aż do gór Uralu, powinny stać się dla Niemiec nową „przestrzenią życiową”, a podbici Rosjanie – niewolnikami, potrzebnymi do zagospodarowania tej przestrzeni.

Nestor Machno, zwany „Bat’ką” (ojczulkiem), stworzył wielotysięczną armię, która nie uznawała niczyjej władzy i zażarcie broniła terytorium zamieszkanego przez dwa i pół miliona ludzi. „Bij czerwonych, aż zbieleją, bij białych, póki nie poczerwienieją” – mawiał. Machnowcy na czarnych sztandarach mieli napisane: „Wolność albo śmierć”.

Książka jest rezultatem kilkuletnich poszukiwań i analiz źródłowych podjętych przez autorki zajmujące się problematyką dzieciństwa w I Rzeczypospolitej. Autorki sięgnęły do źródeł pisanych i ikonograficznych. O ile źródła pisane były do tej pory dosyć często wykorzystywane w badaniach nad dziejami dziecka i dzieciństwa, o tyle ikonografia stanowiła do nich jedynie ilustrację, a nie równorzędne analizowane […]

Porywająca panorama imperium bizantyjskiego – od 330 roku aż do jego upadku w 1453 roku. „Starałam się przekazać choć w części, co znaczyło być Bizantyjczykiem i dać wyobrażenie o kosmopolitycznym, miejskim społeczeństwie, którego członkowie, obdarzeni historyczną świadomością własnej tożsamości i pobożną wiarą w życie przyszłe, byli tak różni od nas, a zarazem tak bardzo do […]

Na książkę składają się trzy opowieści o losach rodzin zamieszkujących przed wojną Kresy Wschodnie. Niektóre wątki, znane miłośnikom twórczości Aleksandry Ziółkowskiej-Boehm, powracają tu uzupełnione i rozwinięte po latach, na przykład historia Hubalczyka Romana Rodziewicza czy dzieje rodu Jaxa Bąkowskich i ich krewnych Wartanowiczów – polskich Ormian, przed laty właścicieli rozległych winnic na Podolu.

Mamy znów kwiecień! Uroczy, radosny, Pełen uśmiechu nadchodzącej wiosny.Jak cię, kwietniu nie kochać za twój jasny dzionek,Jak cię, kwietniu nie kochać, gdy śpiewa skowronek.

Od dawna wmawiano nam, że obowiązkiem rządów jest chronienie obywateli przed złymi, lub tragicznymi informacjami, mogącymi doprowadzić wielkie grupy ludzi do zachowań panicznych. Zawsze, w trosce jakoby o nasze zdrowie psychiczne, przez dziesięciolecia ograniczano nam dostęp do informacji. Byle głupiec na wysokim stanowisku państwowym, nagle stawał się obrońcą naszego dobrego samopoczucia i uzurpował sobie prawo […]

„O nocy, coś prowadziła, Nocy, ty milsza nad jutrznię różaną!” św. Jan od Krzyża