„Sejm, wyrażając wdzięczność i szacunek Kazimierzowi Górskiemu, najwybitniejszemu trenerowi w historii polskiej piłki nożnej, wnioskuje o nazwanie jego imieniem Stadionu Narodowego w Warszawie” – głosi uchwała Sejmu RP.

31 maja 1894 na ulice Lwowa wyjechał pierwszy tramwaj elektryczny. System komunikacji tramwajowej we Lwowie jest jednym z najstarszych systemów tramwajowych na dawnych ziemiach polskich, a zarazem był to jedyny system tramwajowy działający na dawnych Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej.

Historia ta doskonale pokazuje, do jakiej ofiarności w obronie swojego kraju gotowi byli obywatele II Rzeczpospolitej. W przededniu agresji hitlerowskiej na Polskę formowano specjalne oddziały wojskowe złożone z ochotników, których celem było prowadzenie szczególnie niebezpiecznych zadań bojowych lub akcji mających charakter samobójczy. Nazywano ich – żywymi torpedami.

Dla większości byłych obywateli Związku Sowieckiego pierwszy kontakt z Zachodem stał się możliwy w latach „pieriestrojki”, po zniesieniu „żelaznej kurtyny” i zburzeniu muru berlińskiego. Niektórym być może brakuje śmiałości dla przywołania własnych wspomnień z tego okresu, inni nie odczuwają takiej potrzeby.

26 czerwca w Żytomierskim Domu Polskim Związek Szlachty Polskiej na Ukrainie zaprezentował wystawę poświęconą Ugodzie hadziackiej.

Powojenni przybysze ze Wschodu (razem z nielicznymi przedwojennymi mieszkańcami) są podstawowymi nosicielami historycznej pamięci o Lwowie z końca lat 40. XX w. Migranci ze Wschodu otrzymali w „spadku” powojenną lwowską „bajkę”, chociaż i tak nie poczuwali się pełnoprawnymi właścicielami mieszkań i mieszkańcami Lwowa.