Przejdźmy na „ty”
Gimnazjaliści na ulicach Stanisławowa (pocztówka z kolekcji Maksyma Dutkacza)
Gimnazjaliści na ulicach Stanisławowa (pocztówka z kolekcji Maksyma Dutkacza)
Deportacja Polaków ze Stanisławowa. Część 3
Początkowo planowano wywozić ludność polską z USRR transportem konnym, bowiem transport kolejowy i samochodowy wykorzystywany był na potrzeby wojska podczas toczącej się jeszcze wojny. Rejonowe wydziały partii powinny były zmobilizować transport wśród ludności Zachodniej Ukrainy w ramach powinności pracy i w taki sposób dowozić repatriantów do granicy polsko-radzieckiej. Planowano tworzyć kolumny po 30-40 wozów, które […]
Jan Abczyński (Przekrój)
Przekrój przed 50. laty
Sytuacja epidemiologiczna nadal blokuje dostęp do bibliotek, wobec czego pozostaje domowe archiwum. Oto co pisał „Przekrój” przed 50. laty na przełomie sierpnia i września 1970 roku…
Grób Nieznanego Żołnierza w Samborze (fot. Dmytro Antoniuk)
Rok 1920: Pamięć podczas pandemii. Relacja z akcji – część 8
Poza terenami bezpośrednich walk na Ziemi Lwowskiej i bliżej granicy polsko-ukraińskiej zachowały się pomniki poświęcone bohaterstwu żołnierzy 1920 roku. Tym razem znów byliśmy w naszym „złotym składzie”, używając terminologii sportowej. Paweł Bobołowicz mógł wreszcie powrócić na Ukrainę i po odebraniu go z lotniska ruszyliśmy na południowy zachód. Należy zaznaczyć, że droga H13 do samego Starego […]
Rodzina Marcinkowskich. Siedzą Antonina i Franciszek Marcinkowscy. Od lewej stoją ich córki: Jadwiga, Janina i Helena Marcinkowskie. Za rodzicami stoi najstarszy syn Jan Marcinkowski (z archiwum Tadeusza Marcinkowskiego)
O wołyńskich strzelcach w rocznicę zbrodni katyńskiej. Część 9
Tajemnica, czyli o wojennych losach wołyńskich strzelców
W sąsiedniej dwupiętrowej kamienicy zasiadali generałowie (pocztówka z kolekcji Ołeha Hreczanyka)
Austriacka załoga Stanisławowa. Część 2
Ciąg dalszy opowieści o jednostkach wojskowych, rozlokowanych w naszym mieście w przededniu pierwszej wojny światowej. Dziś odwiedzimy koszary kawalerii i rozejrzymy się po jednostkach zaplecza.
29 czerwca 2018, ostatniego pobytu kard. Jaworskiego w Lubaczowie. Na zdjęciu kard. M. Jaworski, bp M. Buczek i ks. A. Stopyra (fot. Adam Łazar)
Kalwaryjski Kardynał w domu Ojca
Są ludzie, którzy nie powinni umierać, którzy nie pasują do śmierci, o których trudno myśleć jako o zmarłych. Do takich należy kard. Marian Jaworski. W sobotni późny wieczór 5 września 2020 roku odszedł do domu Ojca. Odszedł na spotkanie z Matką Bożą Kalwaryjską, do której sanktuarium tyle razy pielgrzymował.
Przyszły kardynał w czasie audiencji u papieża Pawła VI (ze zbiorów autora)
Kardynał Marian Franciszek Jaworski. Część 2
Lwowski okres kardynała Mariana Franciszka Jaworskiego. Od urodzin do święceń kapłańskich (1926–1950) Z nadchodzącym nowym 1945 rokiem wiązano etap odbudowy i rozwoju Kościoła lwowskiego. „Byliśmy już na wakacjach, kiedy salwy armatnie ogłosiły oczekiwaną przez wszystkich chwilę: koniec wojny! W oznaczonym terminie tj. 1 sierpnia wszyscy powróciliśmy do seminarium, by móc in nomine Domini zacząć nowy, […]
Dziękuję Ci, Ojcze…
Wspomnienie o kardynale Marianie Jaworskim
fot. z archiwum autora
Lubaczów pożegnał swego Honorowego Obywatela kard. Mariana Jaworskiego
Wiadomość o śmierci kardynała Mariana Jaworskiego napełniła żałobą Kościół katolicki w Polsce i na Ukrainie. Tę wieść z żalem i bólem przyjęli mieszkańcy ziemi lubaczowskiej, kresowego małego bo zaledwie trzynastotysięcznego Lubaczowa.