Zastanawiam się, czy myśląc o Stanisławowie, nie powinienem powiedzieć „Ukraino, Ojczyzno moja”, a Ukraińcy urodzeni w Stanisławowie, czy nie powinni powiedzieć: „Polsko, Ojczyzno moja”? Z Tadeuszem Olszańskim rozmawia Wojciech Jankowski. Długo czekaliśmy na tłumaczenie Pana książek „Kres Kresów. Stanisławów” i „Stanisławów jednak żyje” na język ukraiński. W końcu ukazała się książka „Kołyś u Stanisławowi…”. Jakie […]
Widok gmachu teatralnego, źródło: Biblioteka Narodowa w Warszawie
Wygląd gmachu teatralnego nie przypomina obecnie historycznej fasady. Jeszcze w dwudziestoleciu międzywojennym zrealizowano jego modernistyczną przebudowę. Pierwotne założenia architektoniczne sięgają natomiast okresu wcześniejszego, końca XIX wieku. Dokładnie dnia 22 listopada 1891 roku miało miejsce prawdziwe święto sztuki w Stanisławowie, poświęcony został gmach teatralny położony przy ulicy Bielowskiego 1. Pomysłodawcą dzieła był prezes Towarzystwa Muzycznego im. […]
Pierwsza świątynia ormiańska w Stanisławowie została zbudowana w latach 1663 – 1664. Był to nieduży kościół drewniany. Inicjatorem budownictwa był założyciel miasta, Andrzej Potocki. Właśnie on w dokumencie fundacyjnym pisał: „Ormianom, religii greckiej na cerkiew, Żydom na szkołę (bożnicę) miejsca wymierzone będą, z których każdy według wiary swojej, aby odprawiali nabożeństwo dopuszczam…”. Wymierzone dla Ormian […]
Żeby wymazać z pamięci przyszłych pokoleń imię hetmana Jana Tarnowskiego (1488-1561), sowieckie władze komunistyczne zmieniły dwie litery w nazwie założonego przez niego Tarnopola. Dla zapomnienia zaś o trzech pokoleniach hetmanów z rodziny Potockich, założycieli i fundatorów Stanisławowa, nazwę tego miasta całkiem zmieniono… 7 maja 1662 r., czyli 350 lat temu, Stanisławów otrzymał prawo magdeburskie i […]
Dzisiejszy krajobraz Ulbrichowki
Ulbrichówka znajdowała się więcej niż na peryferiach Stanisławowa, już poza miastem. Jechało się na Ulbrichówkę fiakrem, czyli dorożką ulicą Sapieżyńską do końca, potem przez wiadukt kolejowy, ale nie na Majzle, tylko skręcało zaraz w prawo i drogą wzdłuż torów kolejowych koło rafinerii Habera, przez mostek nad strumykiem mieniącym się zawsze od plam nafty i już […]
