Dziwaczne zakończenie wielkiej wojny

Dziwaczne zakończenie wielkiej wojny

30 kwietnia 1945 roku do kwatery dowódcy Kriegsmarine – wielkiego admirała Dönitza przyszedł rozkaz Adolfa Hitlera, mianujący go naczelnym dowódcą Wehrmachtu i prezydentem Rzeszy. Adolf Hitler już wtedy nie żył, a nieprzyjacielskie armie głęboko siedziały w terytorium Niemiec. Nowy prezydent mógł uczynić tylko jedno – kapitulować jak najszybciej. I to właśnie zaczął robić.


Szereg indywidualnych kapitulacji
4 maja wysłany przez niego admirał Hans Georg von Friedeburg, po krótkich rozmowach z brytyjskim marszałkiem Montgomerym, podpisał kapitulację wojsk niemieckich w północno-zachodnich Niemczech, Danii i Holandii.

 

5 maja admirał von Friedeburg udał się do kwatery głównej Alianckich Sił Ekspedycyjnych, mieszczącej się w Reims we Francji, by tam kapitulować przed armią amerykańską. W zamyśle Niemców szereg indywidualnych kapitulacji przed poszczególnymi Aliantami na Zachodzie dałby im sytuację bardzo korzystną, bo poddanie Niemiec zachodnich, przy zachowanym stanie wojny ze Związkiem Radzieckim.

 

Teren wymieniony w kapitulacji byłby miejscem, do którego można by było ewakuować ludność cywilną uciekającą przed okrucieństwami wojsk radzieckich, a wojska niemieckie spychane wciąż przez Rosjan, tu mogłyby spokojnie składać broń. Jednak dowódca sił alianckich generał Eisenhower nie chciał podpisywać z wysłannikiem Dönitza osobnej kapitulacji, domagając się od strony niemieckiej kapitulacji bezwarunkowej i całkowitej, kapitulacji przed wszystkimi silami alianckimi włącznie z siłami zbrojnymi Związku Radzieckiego. 6 maja na rozmowy do Reims poleciał generał Alfred Jodl szef sztabu Oberkommando der Wehrmacht. Trwały targi, a czas mijał.

Dopiero 7 maja, o godzinie 1:30 admirał Dönitz drogą radiową udzielił delegacji niemieckiej zgody na podpisanie całkowitej kapitulacji. Aby już więcej nie tracić czasu, szybko utworzono komisję aliancką, mającą przyjąć kapitulację Niemiec. Stronę amerykańską i brytyjską (bo Anglicy zrezygnowali z osobnej delegacji brytyjskiej) miał reprezentować szef sztabu generała Eisenhowera – generał Walter Bedell Smith. Stronę radziecką zgodził się reprezentować rosyjski oficer łącznikowy przy sztabie Eisenhowera – generał Iwan Susłoparow, a gospodarzy terenu (przypominam, że rzecz miała się w Reims, na terenie Francji) reprezentował generał francuski François Sevez, ale on tylko w charakterze świadka ceremonii. Niemcy reprezentowali: generał Alfred Jodl, admirał Hans-Georg von Friedeburg i adiutant generała Jodla, a jednocześnie tłumacz – major Wilhelm Oxenius.

Kapitulacja podpisana przez Jodla 7 maja 1945 roku, o godzinie 2:41 oznaczała pełne i ostateczne poddanie się sił zbrojnych III Rzeszy wszystkim Aliantom. Akt wchodził w życie dnia 8 maja, o godzinie 23:01 czasu środkowoeuropejskiego.

 

Nie tak według Stalina miało wyglądać zakończenie wojny

Niby wszystko było w porządku, ale teraz dopiero się zaczęło!!! Na takie potraktowanie generała francuskiego na francuskiej ziemi, jakie spotkało generała François Sevez, obraził się generał Charles de Gaulle, dowódca sprzymierzonych z Aliantami Wolnych Francuzów, a towarzysz Stalin po prostu się wściekł! Okazało się, że generał Susłoparow, co prawda zawiadomił o szykowanej kapitulacji swoje dowództwo, to jednak nie miał zgody Stalina na podpisywanie tej kapitulacji w imieniu Związku Radzieckiego.

Kapitulacja Niemiec, po tylu latach okropnej wojny, odbyta na chybcika, w środku nocy, bez należytego ceremoniału, to się nie mieściło Stalinowi w głowie. Nie tak sobie Stalin wyobrażał zakończenie wojny. Toteż zażądał natychmiastowego powtórzenia ceremonii kapitulacyjnej. Tym razem w zdobytym Berlinie. Tym razem z udziałem możliwie najwyższych oficerów tak ze strony niemieckiej, jak i ze strony alianckiej. Tym razem z całą oprawą, przysługującą takiej chwili. Alianci zachodni wyrazili zgodę na poprawkę, choć po cichu rysowali kółko palcem na czole. Nie chciano jednak zrażać sobie Józefa Stalina.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

X