Tadeusz Tomkiewicz urodził się 21 września 1923 roku w Poświerzu koło Bukaczowiec w powiecie
Rohatyn w dawnym województwie stanisławowskim. Był synem rolnika. Przed wojną uczęszczał do gimnazjum w Stanisławowie, lecz wybuch wojny przerwał naukę.
W lutym 1944 roku, gdy nacjonaliści z OUN UPA zamordowali we wsi 14 Polaków, w obawie o swe życie, ostrzeżony przez życzliwych sąsiadów Ukraińców, opuścił rodzinny dom. Jak wielu Kresowian wygnanych z rodzinnej ziemi, mieszkał przez rok na Podkarpaciu. W czasie wojny walczył w szeregach Armii Krajowej, pod pseudonimem „Żbik”, a po wojnie działał w Zarządzie Okręgu „Wielkopolska” Światowego Związku Żołnierzy AK w Poznaniu.
Po wojnie, w 1945 roku wstąpił do szkoły lotniczej w Dęblinie. Lecz z powodów politycznych nie uzyskał licencji pilota.
W Poznaniu zamieszkał w 1953 r. i tu studia geograficzne ukończył na Uniwersytecie Poznańskim im. Adama Mickiewicza. Był kartografem, kierownikiem grupy opracowującej mapy topograficzne na terenie całej Polski i wykonującej prace geodezyjne w rejonie Poznania.
Ożenił się, urodziło mu się dwoje dzieci: córka Ewa i syn Ryszard.
Kresy były niezwykle ważnym elementem życia Tadeusza Tomkiewicza. Tę miłość przekazał swoim dzieciom. I na tym polu działał niemal do samej śmierci. Wraz z płk. A. Chojcanem założył „Ognisko Bukaczowczan” skupiającego rozproszonych po kraju i świecie dawnych mieszkańców i sympatyków tego kresowego miasteczka. Współorganizował „Zjazdy Bukaczowczan”, przez ponad szesnaście lat redagował oraz wspólnie z synem wydawał kwartalnik „Biuletyn Bukaczowiecki”.
Zorganizował wiele wycieczek po terenach dawnej Rzeczypospolitej, zwiedzano i poznawano Kresy od Wołynia, przez Podole, Bukowinę po Karpaty Wschodnie, Zofiówkę czy śladami bohaterów „Trylogii” Henryka Sienkiewicza Chreptiów i Raszków. Uczestniczący w tych wycieczkach młodzi ludzie mieli okazję poznania polskich historycznych miejsc.
Tadeusz Tomkiewicz był niestrudzonym Strażnikiem Pamięci o Kresach. Zainicjował inwentaryzację cmentarza i wydanie albumu „Cmentarz w Bukaczowcach”. Ta publikacja pozwala zachować w pamięci jedną z wielu nekropolii polskich rozrzuconych po dawnych Kresach Wschodnich Polski. W 2009 roku wspólnie z Krystyną Tokarską opracował i wydał książkę „Moje Bukaczowce. Dzieje kresowego miasteczka” – monografię ukochanej, utraconej w młodości Ziemi Bukaczowieckiej. Był pomysłodawcą i inicjatorem powstawania pomników oraz tablic upamiętniających pomordowaną przez Ukraińców ludność polską.
Czynnie działał od początku powstania Poznańskiego oddziału TMLiKPW. Przez wiele lat był członkiem Zarządu Poznańskiego Oddziału. Popularyzował wiedzę o Kresach, zwłaszcza wśród młodzieży ze szkół średnich. Za swe zasługi został wyróżniony złotą odznaką Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich, a za wybitne osiągnięcia w działalności na rzecz Kresów w 2010 r. otrzymał statuetkę Lwa SEMPER FIDELIS. Za działalność na rzecz utrwalania zbiorowej pamięci otrzymał złoty medal „Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej” przyznany przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa.
Tadeusz Tomkiewicz zmarł 18 marca 2011 roku. Na miejsce ostatniego spoczynku, na Cmentarzu Junikowskim w Poznaniu odprowadziliśmy Go 24 marca. Został w naszych sercach i pamięci jako człowiek szlachetny, otwarty na innych, niezwykle uczynny i skromny.
Biuletyn Informacyjny Nr 1 (124) Rok 36 Oddział W Poznaniu, Styczeń – Grudzień 2024
Tekst ukazał się w nr 18 (454), 30 września – 14 października 2024
Wyróżnienie „Semper Fidelis”. Andrzej Stelmachowski, profesor prawa
