Pomnik Sobieskiego stanie w Jaworowie

Pomnik Sobieskiego stanie w Jaworowie

Decyzję o odsłonięciu pomnika podjęła rada miasta Jaworowa na swym posiedzeniu 19 listopada.

Orzeczenie stało się odpowiedzią na inicjatywę lokalnego oddziału Towarzystwa Kultury Polskiej Ziemi Lwowskiej. Pomnik ma stanąć na skwerze przed kościołem rzymskokatolickim. Projekt pomnika zostanie opracowany niebawem.

Jan III Sobieski był ściśle związany z Jaworowem. Początkowo nosił tytuł starosty jaworowskiego, a z czasem założył tu jedną ze swych licznych rezydencji. W latach 1674–1696 był królem Rzeczypospolitej,a pełny tytuł królewski brzmiał: „Z łaski Bożej król Polski, Wielki Książę Litewski, Ruski, Pruski, Mazowiecki, Żmudzki, Inflancki, Smoleński, Siewierski i Czernihowski”. W 1898 roku pomnik króla stanął w centrum Lwowa, w miejscu, gdzie obecnie stoi pomnik Tarasa Szewczenki. W latach 50. XX wieku pomnik został zdemontowany i przekazany stronie polskiej. Początkowo był w Warszawie, a w 1965 roku został przeniesiony do Gdańska, gdzie jest do dziś.

Źródło: zaxid.net, 20.11.2013

Info:
21 maja 1674 roku Jana Sobieskiego wybrano na króla Polski, obrał imię Jan III. Z Jaworowem związany był w różnych okresach życia. Uroczystości z udziałem króla odbyły się w Jaworowie 15 czerwca 1678 roku z okazji chrztu w parafialnym kościele królewicza Aleksandra. Przyjechał tu prawie cały senat, wielu dostojników państwowych, liczne delegacje ze Lwowa, Krakowa i Warszawy. Dziś w świątyni znajduje się świadek tych wydarzeń – obraz św. Anny, odnowiony przez krakowskich konserwatorów i zwrócony kościołowi świętych Piotra i Pawła jako zabytkowa pamiątka.

W 1683 roku król Jan III ze swoim wojskiem pokonał Turków pod murami Wiednia. Po zwycięstwie odpoczywał w Jaworowe, gdzie przyjmował gratulacje od wszystkich chrześcijańskich państw i monarchów. W 1684 roku liczni ambasadorzy zebrali się w mieście. 6 lipca wydano wielką ucztę. Stoły zostały nakryte w bardzo obszernej przeszklonej altanie nad stawem, przy stołach ustawionych w podkowę zasiadło kilkadziesiąt najważniejszych gości. Biesiada dygnitarzy uwieczniona została na olejnym płótnie, dzieło przypisywane jest Fransowi Geffelsowi, artyście z Flandrii. Historycy pisali, że samej szlachty przybyło ponad pół tysiąca. Wszystkie najlepsze domy w mieście zajęli gości, hojnie opłacając swój pobyt. Wydawać się mogło, że stolicę Polski przeniesiono z Warszawy do Jaworowa.

Po wiedeńskim zwycięstwie Jaworów podarował Janowi III pług, bronę, 6 siwych wołów i zaprosił na huczne wesele. Królowa tańczyła z wójtem, a król z starościną wesela – żoną kowala. „Wesele w Jaworowie” odtworzył na płótnie K. Schegl, a obraz dłuższy czas zdobił ratusz w Lwowie, następnie został przeniesiony do muzeum Króla Jana III (Rynek 6).

Ostatni raz Jan III był w Jaworowie w 1691 roku, spędził tam około 6 tygodni. W czasie podróży i podczas pobytu w mieście towarzyszył mu nuncjusz papieski.

X