Według Misji Monitorującej Prawa Człowieka ONZ na Ukrainie (HRMMU), w ciągu 2025 roku zginęło 2514 cywilów, a 12 142 zostało rannych, co stanowi wzrost o 31% w porównaniu z rokiem 2024 i o 70% w porównaniu z rokiem 2023. Najbardziej ucierpiały obszary przyfrontowe, gdzie odnotowano 63% wszystkich ofiar, a osoby w wieku 60 lat i starsze stanowiły ponad 45% ofiar śmiertelnych na tych obszarach.
ONZ odnotowuje gwałtowny wzrost liczby ofiar ataków dronów krótkiego zasięgu – o 120% w porównaniu z rokiem 2024: 577 osób zginęło, a ponad 3000 zostało rannych w wyniku ataków dronów FPV, w porównaniu z 226 zabitymi i 1528 rannymi w 2024 roku. Wiele miejscowości na linii frontu stało się praktycznie nieprzydatnych do zamieszkania.
Odnotowano również znaczny wzrost zniszczeń spowodowanych użyciem broni dalekiego zasięgu, w tym pocisków rakietowych i amunicji zaporowej, która w 2025 roku spowodowała śmierć i kalectwo ponad jedną trzecią wszystkich ofiar cywilnych: 682 zabitych i 4443 rannych, co stanowi wzrost o 65% w porównaniu z rokiem 2024 (531 zabitych i 2569 rannych).
Masowe ataki na miasta znajdujące się daleko od linii frontu doprowadziły do wzrostu liczby ofiar wśród ludności cywilnej. Dziesiątki osób, w tym dzieci, zginęły i zostały ranne w 2025 r. w Tarnopolu i Kijowie
Szczególnie poważnym zagrożeniem dla ludności były i są ponowne masowe ataki na infrastrukturę energetyczną, które spowodowały długotrwałe przerwy w dostawie prądu, wody i ogrzewania w całym kraju. W warunkach silnych mrozów szczególnie pogorszyło to sytuację humanitarną i naraziło na niebezpieczeństwo najbardziej wrażliwe grupy ludności znajdujące się daleko poza linią frontu.
Źródło: ukraine.ohchr.org
Opracowała Alina Wozijan
Alina Wozijan
Z Kurierem Galicyjskim jest związana od 2013 r. Od 1995 roku z telewizją. Całe jej życie toczy się wokół tekstu, książki, tłumaczeń, mediów różnego rodzaju. Urodzona we Lwowie – jako pierwsza w rodzinie, która przeszła gehennę Syberii. Przodkowie od strony matki osiedlili się na terenach Żytomierszczyzny jeszcze na początku XVI w., od strony ojca - nad Morzem Czarnym. W tych żyłach płynie krew prawie pół Europy i co najmniej dziesiątej części Azji – honorowe dziedzictwo dawnej Rzeczypospolitej. W ciągu wieków cały ten tygiel polszczył się, pozostało nazwisko.
