W dniu 12 lipca 2025 r. zakończyła się piesza pielgrzymka wiernych Archidiecezji Lwowskiej do sanktuarium Matki Bożej Pokoju i Pojednania, która rozpoczęła się 8 lipca.
Wyruszyło 7 grup pielgrzymkowych, w największej szło ponad 120 osób. Łącznie tego lata do Matki Bożej Bołszowieckiej przybyło około 1000 wiernych, po raz pierwszy od kilku lat, naznaczonych pandemią i wojną.
Fot. rkc.org.ua
Mszy Świętej przewodniczył metropolita lwowski, arcybiskup Mieczysław Mokrzycki, a koncelebrowało 56 księży, którzy w ramach grup pielgrzymkowych wraz ze swoimi parafianami przemierzyli pieszo drogę do Panny Maryi.
– Pokój jest także misją: tym darem należy dzielić się z innymi – powiedział w kazaniu metropolita. – Być jak św. Franciszek oznacza być świadkiem pokoju w życiu codziennym. To nie jest łatwe. Jednak nawet w trudnych chwilach możemy być znakiem nadziei, miłości, przebaczenia i światła. To właśnie musimy dzisiaj czynić jako świadkowie nadziei i posłańcy pokoju, czyli ty i ja. Żyjemy w szczególnym roku jubileuszowym, dlatego łaski, którymi Pan chce nas obdarzyć, są szczególne. W Ewangelii Łukasza Zbawiciel mówi: „Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił. Posłał Mnie, abym głosił dobrą nowinę ubogim, abym głosił wolność więźniom, abym uciśnionych odsyłał wolnymi”.
Fot. rkc.org.ua
Następna pielgrzymka dotarła w dniach 19-20 lipca do cudownego obrazu Matki Boskiej Berdyczowskiej.
Zgodnie z tradycją, grupy pielgrzymów na dziedzińcu sanktuarium zostały powitane przez ordynariusza diecezji kijowsko-żytomierskiej bpa Witalija Krzywickiego SDB i kustosza sanktuarium ojca Witalija Kozaka OCD. Mszy Świętej przewodniczył Przewodniczący Konferencji Episkopatu Ukrainy ordynariusz diecezji łuckiej Witalij Skomarowski, pochodzący z Berdyczowa i w tych dniach obchodzący 35-lecie święceń kapłańskich.
W czasie uroczystości do zebranych zwrócił się kardynał Paulo Costa. Zapewnił wszystkich o modlitewnej bliskości brazylijskich wiernych z jego diecezji i powiedział, że podczas rozmowy z papieżem Leonem XIV poinformował go o swoim przybyciu na Ukrainę. Przekazał, że papież prosił o przekazanie narodowi ukraińskiemu swoje wsparcie w modlitwie. Kardynał zachęcał, abyśmy w tych trudnych czasach cierpienia skierowali wzrok ku cierpiącej Matce Bożej, stojącej pod krzyżem. Doświadczyła przecież okropnego cierpienia, ale uczyniła to z wiarą i dlatego ujrzała chwałę zmartwychwstania. Kardynał Costa podkreślił: „Wiara daje nam pewność, że nie jesteśmy sami, że jesteśmy zjednoczeni. Pan idzie z nami, cierpi z nami, ponieważ jest obecny pośród nas. Także Jego Matka. Oby Niepokalana pomogła nam przetrwać noc cierpienia, abyśmy jak najszybciej mogli ujrzeć zmartwychwstanie”.
Na zakończenie Mszy Świętej Przewodniczący Konferencji Episkopatu Ukrainy odnowił akt poświęcenia Ukrainy Niepokalanemu Sercu Maryi.
Następnego dnia, w niedzielę 20 lipca przed Mszą św. kustosz sanktuarium o. Witalij Kozak OCD zachęcił pielgrzymów do „zawierzenia Panu wszystkich obrońców, rannych, przebywających w niewoli, zaginionych i wszystkich przesiedleńców wewnętrznych”.
Eucharystię koncelebrowali nuncjusz apostolski abp Visvaldas Kulbokas, biskupi z Ukrainy i duchowni z różnych diecezji.
Nuncjusz apostolski Visvaldas Kulbokas podkreślił znaczenie takich uroczystości jak te w Berdyczowie w kontekście jedności z Kościołem Powszechnym i Papieżem. Zachęcał wszystkich do modlitwy z odwagą i dziecięcą ufnością o dar pokoju za wstawiennictwem Niepokalanej.
Na podstawie: rkc.org.ua, zyciezakonne.pl
Alina Wozijan
Tekst ukazał się w nr 14 (474), 39 lipca – 28 sierpnia 2025
Alina Wozijan
Z Kurierem Galicyjskim jest związana od 2013 r. Od 1995 roku z telewizją. Całe jej życie toczy się wokół tekstu, książki, tłumaczeń, mediów różnego rodzaju. Urodzona we Lwowie – jako pierwsza w rodzinie, która przeszła gehennę Syberii. Przodkowie od strony matki osiedlili się na terenach Żytomierszczyzny jeszcze na początku XVI w., od strony ojca - nad Morzem Czarnym. W tych żyłach płynie krew prawie pół Europy i co najmniej dziesiątej części Azji – honorowe dziedzictwo dawnej Rzeczypospolitej. W ciągu wieków cały ten tygiel polszczył się, pozostało nazwisko.
