W 116. rocznicę urodzin ks. dra Henryka Mosinga, przypadającą 27 stycznia, przy jego grobie na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie odbyło się modlitewne upamiętnienie wybitnego lekarza, epidemiologa i kapłana Kościoła rzymskokatolickiego. Zebrani oddali hołd wybitnemu Polakowi ze Lwowa, który przez całe życie wiernie służył ludziom, łącząc naukę z głęboką wiarą i cichą, ofiarną posługą duszpasterską.
Przy grobie wspólnie modlono się, wspominając jego życie i dzieło. W uroczystości wzięli udział metropolita lwowski abp Mieczysław Mokrzycki, prof. Borys Kuźminow, dyrektor Naukowo-Badawczego Instytutu Epidemiologii i Higieny Lwowskiego Narodowego Uniwersytetu Medycznego im. Danyła Halickiego, przedstawiciele Katolickiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku, a także osoby, które znały ks. dra Mosinga osobiście lub poprzez świadectwo jego uczniów.
Przez długie lata profesor Henryk Mosing postrzegany był wyłącznie jako wybitny naukowiec-epidemiolog, doktor medycyny i kierownik lwowskiego Instytutu Epidemiologii i Mikrobiologii. Dopiero z czasem odkryto pełnię jego życiowej drogi, człowieka, który od młodości pragnął zostać kapłanem, a swoje powołanie zrealizował w warunkach konspiracji, nie rezygnując przy tym z pracy naukowej i lekarskiej.
Podczas uroczystości podkreślano, że ks. dr Mosing należał do pokolenia lekarzy, którzy nie tylko walczyli z chorobami zakaźnymi, ale także brali odpowiedzialność za los człowieka w czasach dramatycznych prób XX wieku, wojen, okupacji i systemowego prześladowania religii.
– Choć ks. Henryk Mosing już odszedł do Pana, pozostaje wciąż żywy w pamięci wiernych i duchowieństwa. Pamiętamy go jako kapłana niezwykle ofiarnego i odważnego. Szczególną wdzięczność żywią wobec niego wierni na Podolu, gdzie z oddaniem posługiwał, często tam, gdzie brakowało kapłanów. W naszej pamięci pozostanie jako człowiek, który ratował i leczył zarówno ducha, jak i ciało – zaznaczył abp Mieczysław Mokrzycki, metropolita lwowski.
fot. Aleksander Kuśnierz / Nowy Kurier Galicyjski
O znaczeniu dorobku naukowego i przywracania pamięci o profesorze mówił prof. Borys Kuźminow, dyrektor Instytutu Epidemiologii i Higieny:
– Gdy Instytut Epidemiologii i Higieny znalazł się w strukturach uniwersytetu, odkryliśmy z ogromnym zdumieniem, że postać jego pierwszego kierownika była niemal zapomniana. Dopiero badania archiwalne pokazały, że Henryk Mosing był nie tylko dyrektorem, lecz także uczniem profesora Rudolfa Weigla i jednym z tych, którzy, ryzykując własnym życiem, skutecznie walczyli z epidemicznym tyfusem plamistym. To dzięki takim ludziom powstały fundamenty nowoczesnej epidemiologii – powiedział.
Efektem badań archiwalnych stały się monografie, konferencje naukowe oraz muzeum poświęcone ks. dr. Henrykowi Mosingowi.
– Złożyliśmy wniosek o grant do Ministerstwa Kultury na digitalizację naszego muzeum i stworzenie platformy, która pozwoli przybliżyć tę postać odbiorcom na całym świecie, nie tylko na Ukrainie czy w środowisku akademickim, ale także w Polsce – dodał dyrektor Kuźminow.
Ważnym elementem uroczystości były także świadectwa uczniów i rodzin współpracowników profesora. Wspomnieniami podzieliła się Jadwiga Pańkowska.
– Mąż go znał osobiście. Ja też, choć oczywiście nie tak blisko. Wszyscy jego uczniowie, przyjaciele i znajomi zwracali się do niego „Panie Doktorze”. Później, na końcu życia, zaczęto mówić „Proszę Księdza” – mówiła. Był przede wszystkim człowiekiem niezwykle skromnym, wielkim, mądrym i głęboko pobożnym. Potrafił słuchać człowieka do końca, nigdy nie przerywał. Mąż często wspominał zabawne anegdoty z jego życia, które pokazują poczucie humoru doktora. Choć odszedł, pamięć o nim trwa i stale przyciąga ludzi do jego grobu –dodała.
W uroczystości udział również wzięła Roksolana Iwanek, córka Stefana Zająca, który pracował z ks. dr. Henrykiem Mosingiem w latach 1948–1952.
– W tym czasie mój ojciec napisał i obronił doktorat, którego promotorem był właśnie profesor. Zawsze mówił o nim z ogromną wdzięcznością. Nie tylko jako o nauczycielu, ale o kimś znacznie bliższym, niemal jak ojciec – wspominała. – Dziękuję za możliwość przekazania materiałów i dokumentów mojego ojca do Instytutu. Część z nich znalazła się w publikacjach, o których była dziś mowa – dodała.
Modlitewne spotkanie na Cmentarzu Łyczakowskim stało się nie tylko upamiętnieniem 116. rocznicy urodzin ks. dr. Henryka Mosinga, lecz także wyrazem wdzięczności za życie człowieka, który połączył naukę, wiarę i bezinteresowną służbę drugiemu człowiekowi.
Ks. dr Henryk (Paweł) Mosing
Urodził się 27 stycznia 1910 roku we Lwowie w rodzinie o wielopokoleniowych tradycjach lekarskich. Od młodości pragnął zostać kapłanem, jednak wada wzroku uniemożliwiła mu wstąpienie do seminarium duchownego. W 1934 roku ukończył Wydział Lekarski Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, a w 1937 roku obronił pracę doktorską. Był uczniem prof. Rudolfa Weigla i współtwórcą badań nad zwalczaniem tyfusu plamistego.
W 1938 roku prezydent RP Ignacy Mościcki odznaczył doktora Mosinga Złotym Krzyżem Zasługi za zasługi w walce z epidemiami. Po II wojnie światowej pracował jako epidemiolog i organizator badań naukowych, pełniąc funkcję kierownika lwowskiego Instytutu Epidemiologii i Mikrobiologii.
W 1961 roku, podczas pobytu w Polsce, został potajemnie wyświęcony na kapłana przez kard. Stefana Wyszyńskiego. Od tego czasu łączył posługę duszpasterską z praktyką lekarską, szczególnie na terenach Podola, wschodniej Ukrainy i Krymu.
Zmarł 27 listopada 1999 roku we Lwowie. Spoczywa na Cmentarzu Łyczakowskim.
Anna Gordijewska
Anna Gordijewska
Anna Gordijewska. Polka, urodzona we Lwowie. Absolwentka polskiej szkoły nr 10 im. św. Marii Magdaleny we Lwowie. Ukończyła wydział dziennikarstwa w Lwowskiej Akademii Drukarstwa. W latach 1995-1997 Podyplomowe Studium Komunikowania Społecznego i Dziennikarstwa na KUL. Prowadziła programy w polskim "Radiu Lwów". Nadawała korespondencje radiowe o tematyce lwowskiej i kresowej współpracując z rozgłośniami w Polsce i za granicą. Od 2013 roku redaktor - prasa, radio, TV - w Kurierze Galicyjskim, reżyser filmów dokumentalnych "Studio Lwów" Kuriera Galicyjskiego. Od września 2019 roku pracuje w programie dla TVP Polonia "Studio Lwów". Otrzymała nagrody: Odznaka "Zasłużony dla Kultury Polskiej", 2007 r ., Złoty Krzyż Zasługi, 2018 r.
