W latach 1919–1921 w trudnych okolicznościach wojny, braku podstawowych produktów żywności, wydawanych na kartki, braku ciepła, a w chwilach krytycznych nawet prądu, teatr lwowski prowadził swoją działalność pod kierownictwem nowego dyrektora Michała Tarasiewicza, który zastąpił na tym stanowisku Romana Żelazowskiego. Problemem dla miasta była też epidemia grypy, tak zwanej „hiszpanki”, nawet wypadki tyfusu plamistego. Epidemia … Czytaj dalej 125-lecie Opery Lwowskiej. Część 4