Tag: Stanisławów

Stanisławowskie pieniądze Tak wyglądał „wymienny bilet” z 1919 r. Z opracowania O. Diedyka „Czortkowska ofenzywa”, Lwów 2020, str. 13
Historia

Stanisławowskie pieniądze

W pierwszej połowie 1919 r. w Stanisławowie z inicjatywy dowódcy Ukraińskiej Armii Galicyjskiej generała Omelianowicza-Pawlenki został wydrukowany banknot („wymienny bilet”) o nominale 5 hrywien. Dlaczego banknoty drukowało wojsko, a nie państwowy Sekretariat do spraw finansowych – postaramy się wyjaśnić w niniejszym artykule.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 5 Węgierscy żołnierze na balkonie dzisiejszej biblioteki dla dzieci na dzisiejszym deptaku (zdjęcie z Internetu)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 5

Mieszkaniec Stanisławowa Wołodymyr Baran dzieli się swymi wspomnieniami o starym Stanisławowie. Dziś kolejne wspomnienia z okresu, gdy miasto było pod okupacją niemiecką.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 3 Polską szkołę im. Mickiewicza bolszewicy przemianowali na ukraińską (pocztówka z kolekcji Zenowija Żerebećkoho)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 3

Sowieci przyszli do Stanisławowa we wrześniu 1939 roku, gdy Wołodymyr Baran ukończył jedenaście lat. Chłopak dobrze zapamiętał te wydarzenia, wobec tego w tym odcinku opowie co wydarzyło się pomiędzy „złotym wrześniem” i „brunatnym czerwcem”.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 2 Wołodymyr Baran (po prawej) z bratem i siostrą, rok 1944 (z archiwum autora)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 2

Kurier Galicyjski kontynuuje druk wspomnień Wołodymyra Barana. Tym razem pójdziemy z autorem do polskiej szkoły, poznamy leksykon stanisławowskiej ulicy i usłyszymy o tym jak wybuchła wojna.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 1 Autor wspomnień w latach 50. (zdjęcie z archiwum Wołodymyra Barana)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 1

W literaturze krajoznawczej autorzy często opierają się na wspomnieniach ludzi starszych, którzy pamiętają „jak to dawniej było…”. Ale jest tu pewien kłopot – gdzie tych ludzi szukać?

X