Sala organowa kontra kościół

Sala organowa kontra kościół

Dyrektor sali organowej we Lwowie Julian Winnicki po raz kolejny złożył pozew sądowy przeciw kościołowi Marii Magdaleny, w którego murach mieści się ta instytucja.

Swoją decyzję uzasadnia tym, że parafia stanowi przeszkodę w organizowaniu przez niego koncertów muzyki organowej i nie tylko organowej, jako, że w kościele odbywają się również występy zespołów folklorystycznych, tanecznych itd. Na drodze sądowej chce ograniczyć wiernym dostęp do ich prawowitej własności do jednego razu w miesiącu, czyli 12 razy w roku.

8 i 12 października my, parafianie kościoła św. Marii Magdaleny przed lwowskim ratuszem miejskim zamanifestowaliśmy swój sprzeciw wobec traktowania nas jako intruzów. Jesteśmy równoprawnymi obywatelami Ukrainy i przysługuje nam prawo do wolności religijnej. Nie zaakceptujemy takiej sytuacji, aby w środku Europy, we Lwowie, dalej istniał sowiecki skansen. By prawa wiernych były brutalnie łamane, a wartości ludzkie i chrześcijańskie, na które tak chętnie powołują się władze miasta, były jedynie pustym dźwiękiem.

Parafia rzymskokatolicka św. Marii Magdaleny we Lwowie od 1991 r. stara się o zwrot swego XVII-wiecznego kościoła, w którym od czasów komunistycznych mieści się sala organowa. Decyzją Rady Miejskiej Lwowa z 11 marca 2011 r. przedłużono umowę o wynajmie naszego kościoła sali organowej na dalszych 20 lat. Rada Miejska Lwowa podjęła tę decyzję, nie uwzględniając potrzeb wspólnoty parafialnej, nie umożliwiła jej przynajmniej korzystania ze swej prawowitej własności na równoprawnych warunkach.

Podczas jednej z wielu rozpraw sądowych przedstawicielka Rady Miejskiej ciągle podkreślała, że gmach sali organowej jest „pomieszczeniem niemieszkalnym”, unikając nawet słów: „kościół”, „świątynia” czy „budynek sakralny”. Jest to co najmniej dziwne, jako że w innej uchwale Rady Miejskiej podano, że grekokatolikom przekazano były kościół św. Piotra i Pawła oo. jezuitów, a nie – „pomieszczenia niemieszkalne”.

Rzymskokatolicki kościół p.w. św. Marii Magdaleny, ufundowany w 1600 r. przez Annę Pstrokońską (obecnie przy ul. Bandery 8 – przed wojną Leona Sapiehy) wzniesiono w XVII w. wg projektu Wojciecha Kielara i Jana Godnego. Świątynię rozbudowali wg projektu Macieja Urbanika pod koniec XVII w. dominikanie, którzy byli gospodarzami kościoła i klasztoru do chwili kasaty zakonów, przeprowadzonej przez rząd austriacki w ramach tzw. reformy józefińskiej. Budynek pełnił funkcje sakralne do 1945 r. Po wydaleniu ze Lwowa duchowieństwa i wiernych był on przez pewien czas zamknięty. Otwarty ponownie w 1946 r. służył wiernym do października 1962 r.

Halina Makowska


Wiersz poświęcony sytuacji w kościele św. Marii Magdaleny we Lwowie: Kradzione tuczy

X