Idziemy wszyscy w tę samą stronę

Idziemy wszyscy w tę samą stronę

 

Europa od Kanady nie jest gorsza. Naszym problemem jest fakt, że na tak małej przestrzeni znajdują się kraje, które są od siebie odrębne kulturowo i językowo. Potencjał młodych ludzi jest widoczny, lecz nie ma pomysłu na jego zagospodarowanie. Przykładem niech będzie projekt Joanny Bagniewskiej, Tadeusza Kocmana i Pawła Łojki, którzy dopiero po wyjeździe z Polski na studia do Anglii, Szwajcarii i Holandii zdecydowali się stworzyć reformę szkolnictwa wyższego w Polsce i podpowiedzieć w jaki sposób uczelnie w Kraju powinny się zreformować aby jeszcze lepiej kształtować polską inteligencję. A wszystko to w oparciu o doświadczenie zdobyte na uczelniach zagranicznych.

 

Zależy nam na tym, aby projekt Quo Vadis III nie był jedynie wycieczką delegatów z Europy do Kanady. Możemy teraz klepać się po plecach i gratulować sobie organizacji, być wdzięczni za gościnę i z pełnymi zdjęć aparatami fotograficznymi rozjechać się do domów. Zbyt proste. Energia, jaka towarzyszyła konferencji oraz zapał do działania i chęć wychodząca od uczestników nie pozwala na nic innego, jak podjęcie wspólnych działań, które doprowadzą do stworzenia solidnej reprezentacji środowisk młodych liderów polonijnych.

 

Struktury, której zadaniem będzie budowanie silnego środowiska polonijnego w krajach zamieszkania oraz określenia wspólnych kierunków rozwoju. Postanowiliśmy wspólnie, że w ciągu 12 miesięcy wypracujemy model współpracy, który pozwoli na nawiązanie trwałej relacji transatlantyckiej, jak również pomoże zjednoczyć środowiska młodych liderów polonijnych w Europie.

 

Quo Vadis III było wydarzeniem, które niewątpliwie zostanie zapamiętane jako początek trwałej współpracy oraz jeden z najlepszych polonijnych ewentów, w którym miałem okazję uczestniczyć. Pokazał, że wspólne działania mają sens. Na falach audycji prowadzonej przez przedstawicieli młodej Polonii z Monachium, BitKlub, miało miejsce podsumowanie konferencji Quo Vadis III. Na żywo wzięli w niej udział przedstawiciele komitetu organizacyjnego, koordynatorzy regionalni, jak również uczestnicy. Wynikiem tego jest dwugodzinna rozmowa, której zapis dostępny jest pod linkiem – http://untermieter.tonwor-twerkstatt.de/?page_id=400

 

Za rok czwarta edycja konferencji odbędzie się w Nowym Jorku.

Chciałbym podziękować organizatorom Quo Vadis, Natalii Kusendovej, Marcinowi Grządce oraz wszystkim, którzy przez ostatni rok włożyli wiele wysiłku i pracy, aby trzecia edycja konferencji mogła mieć miejsce i stała się faktem. To dzięki ich staraniom możemy mówić o próbie tworzenia międzynarodowego ruchu Młodych Liderów Polonijnych. To przez ich wytrwałość zrozumieliśmy, że wspólnie jesteśmy wielką siłą i stanowimy ogromny potencjał. Dziękuję również wszystkim delegatom z Europy za zaufanie, uczestnictwo, wytrwałość i wyrozumiałość. Jestem niezmiernie zadowolony, że mogłem przyczynić się do waszego udziału w Quo Vadis. Magdzie Mazur, Magdzie Kołodziejczyk, Jackowi Winnickiemu należą się wielkie słowa uznania za pomoc przy rekrutacji, a Senatorowi Panu Andrzejowi Personowi dziękuję za wsparcie i doradztwo.

 

Jeszcze wiele czasu upłynie, zanim będziemy mogli znaleźć odpowiedź na pytanie Quo Vadis – grunt, że zaczęliśmy wspólnie szukać. Zapraszamy polską młodzież dołączyć do naszej grupy na Facebooku, celem której jest komunikacja między środowiskami polskimi i polonijnymi w różnych krajach i wytworzenie wspólnej strategii rozwoju ruchu młodej Polonii na świecie.

 

Maciek Bator

Tekst ukazał się w nr 12 (136) 30 czerwca – 14 lipca 2011

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

X