„Ojciec Rafał – któż go nie zna!?”– św. Jan Paweł II

W dniach 5-7 września we Lwowie odbyła się międzynarodowa konferencja naukowa z okazji 20. rocznicy śmierci sługi Bożego biskupa Rafała Kiernickiego OFM Conv.

Konferencja z udziałem prelegentów z Polski i Ukrainy, duchowieństwa i świeckich, została zorganizowana przez Centrum UCRAINICUM Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, Ośrodek Badań nad Historią i Tradycją Metropolii Lwowskiej Obrządku Łacińskiego oraz Katolickie Stowarzyszenie „Civitas Christiana”. Konferencja przebiegała pod honorowym patronatem arcybiskupa lwowskiego Mieczysława Mokrzyckiego

– Postać ojca Rafała jest we Lwowie bardzo dobrze znana nie tylko wiernym Kościoła rzymskokatolickiego ale również grekokatolikom i prawosławnym – powiedział biskup senior Marian Buczek, który przez wiele lat pracował w kurii lwowskiej. Przypomniał, że 16 stycznia 1991 roku papież Jan Paweł II oficjalnie wznowił działalność Kościoła katolickiego na dzisiejszej Ukrainie oraz mianował biskupów łacińskich na czele z arcybiskupem Marianem Jaworskim, a także zatwierdził biskupów greckokatolickich, którzy działali w podziemiu.

Wśród nowo mianowanych biskupów był długoletni proboszcz katedry lwowskiej o. Rafał Władysław Kiernicki, franciszkanin konwentualny. Ojciec ŚwiętyJan Paweł II podczas pielgrzymki do Polski, w Lubaczowie 3 czerwca 1991 roku zwrócił się szczególnie: „Pragnę powitać najpierw seniora, któż go nie zna – ojciec Rafał! Przez tyle lat, dziesięciolecia, przez tyle cierpień i upokorzeń był wiernym stróżem tego skarbu, tego znaku tożsamości Kościoła jakim jest prastara lwowska katedra łacińska”.

O. Rafał Władysław Kiernicki przez lata dyktatury komunistycznej i represji antykościelnych był legendarnym duszpasterzem i stróżem katedry lwowskiej. „Zakonnik otwierał się na potrzeby duchowe Polaków i Ukraińców, łacinników i grekokatolików, który obecnie może ze wszech miar uchodzić za symbol pojednania duchowego i wzór koegzystencji obu Kościołów, a także obu narodowości”–zaznaczył prof. Włodzimierz Osadczy, dyrektor Centrum UCRAINICUM Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego i dyrektor Ośrodka Badań nad Historią i Tradycją Metropolii Lwowskiej Obrządku Łacińskiego. Zwrócił również uwagę, że obecna sytuacja naznaczona radykalizmem i nasilającą się wrogością w pewnych środowiskach powinna być łagodzona poprzez duchowe wzbogacenie, wczytywanie się w swoją historię, historię pisaną m.in. przez takie postaci jak o. Rafał.

Bazylianin o. Witalij Dutkiewicz wspominał, że całe jego duchowe wychowanie w dzieciństwie i młodych latach życia było powiązane z lwowską katedrą łacińską, dlatego że prześladowany przez władze komunistyczne Kościół greckokatolicki znajdował się w podziemiu. „Jestem wdzięczny słudze Bożemu o. Rafałowi za katechezę, za chrześcijańskie wychowanie” – powiedział zakonnik.

75-letni o. Jerzy Szmidt z Ukraińskiego Kościoła Prawosławnego Patriarchatu Kijowskiego wspominał: „Byłem ministrantem w katedrze łacińskiej i chciałem być kapłanem, ale zakochałem się w dziewczynie i powiedziałem o tym o. Rafałowi. `To idź do seminarium prawosławnego` – powiedział wtedy o. Rafał. Udzielił mi też potajemnie ślubu w lwowskim kościele św. Antoniego”.

Nie zabrakło też wspomnień i świadectw osób świeckich. Szereg uczestników konferencji otrzymało Medal Sługi Bożego o. biskupa Rafała Kiernickiego.

Uczestnicy konferencji wzięli udział w dorocznej uroczystości bł. Jakuba Strzemię we Lwowie oraz zwiedzili historyczne świątynie w Stryju i Drohobyczu.

Info: Rafał Kiernicki urodził się 3 maja 1912 roku w Kułaczkowcach koło Kołomyi. Do zakonu franciszkanów wstąpił w 1930 roku. Studia teologiczne kontynuował na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. W 1939 roku przyjął święcenia kapłańskie. Po wybuchu II wojny światowej, przez 3 lata o. Rafał był wychowawcą i wykładowcą w zakonnym seminarium duchownym we Lwowie, a jednocześnie tajnym spowiednikiem w szpitalach, do których duchowni mieli wstęp surowo zakazany. Od października 1939 roku należał do konspiracji wojskowej. Był kapelanem lwowskiej Armii Krajowej, a także skarbnikiem i szefem oddziału V Komendy Okręgu Lwów.W 1941 roku o. Rafał został aresztowany przez Sowietów i osadzony w ciężkim więzieniu, na „Brygidkach”, jednak po trzech dniach w budynku wybuchł pożar i o. Rafał podjął udaną ucieczkę. Ponownie aresztowano go 31 lipca 1944 roku i wywieziono najpierw do obozu w Charkowie, później w Riazaniu-Diagilewie oraz w Czerepowcu i Driazowcu. Wszędzie tam prowadził konspiracyjną działalność duszpasterską. W 1948 powrócił do Lwowa i do końca życia służył w katedrze. W 1958 roku o. Rafał został pozbawiony prawa do sprawowania funkcji duszpasterskich. Pracował wówczas jako stróż w Parku Stryjskim. W 1991 roku papież Jan Paweł II mianował o. Kiernickiego biskupem pomocniczym archidiecezji lwowskiej. Ojciec Rafał Kiernicki zmarł 23 listopada 1995 roku.

Konstanty Czawaga

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

X