Autor: Iwan Bondarew

Seria pocztówek pana Königa Ulica Sapieżyńska, Linia A-B, nr 46, pocztówka z kolekcji Wołodymyra Szulepina
Historia

Seria pocztówek pana Königa

Historia powstania tego artykułu zaczęła się od jednego błędu krajoznawczego. Chyba nawet nie błędu, a nieścisłości. W swej książce „Szkice starego Stanisławowa” Mychajło Hołowatyj napisał: „1899 rok. Po raz pierwszy w historii miasta ukazuje się komplet pocztówek z widokami miasta, liczący 34 wątki. Prasa w czerwcu z zachwytem pisze, że Stanisławów pod tym względem staje […]

Legendy starego Stanisławowa. Część 39 A tak gmach Filharmonii wygląda dziś, pocztówka z kolekcji Zenowija Żerebeckiego
Historia

Legendy starego Stanisławowa. Część 39

Cięty ołówek W latach 20. ubiegłego wieku w stanisławowskim gimnazjum ukraińskim rysunku wykładał ukraiński malarz Osyp Sorochtej. Dyrektorem był wówczas Mykoła Sabat – człowiek ostry, apodyktyczny, którego bali się i uczniowie, i profesorowie. Sorochtej, jak większość artystów, często spóźniał się na zajęcia. Pewnego razu dyrektor udzielił mu porządnej reprymendy za kolejne spóźnienie. Obrażony malarz narysował […]

Miasto mojego dzieciństwa. Część 7 Autor wspomnień Wołodymyr Baran, 1929–2018
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 7

Okupacja niemiecka Dziś drukujemy ostatni odcinek wspomnień Wołodymyra Barana o wydarzeniach w Stanisławowie z czasów wojny. Miasto zostało wyzwolone 27 lipca 1944 roku, ale nie była to pierwsza próba.   Incydent z hitlerowcem Jak już mówiłem, Niemcy mieli spore przydziały żywności i możliwość swobodnego odwiedzania najlepszych restauracji w mieście. Możliwe, że dla tej przyczyny, a […]

Miasto mojego dzieciństwa. Część 5 Węgierscy żołnierze na balkonie dzisiejszej biblioteki dla dzieci na dzisiejszym deptaku (zdjęcie z Internetu)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 5

Mieszkaniec Stanisławowa Wołodymyr Baran dzieli się swymi wspomnieniami o starym Stanisławowie. Dziś kolejne wspomnienia z okresu, gdy miasto było pod okupacją niemiecką.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 4 Rynek w Stanisławowie (z kolekcji Maksyma Dutczaka)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 4

Tym razem Wołodymyr Baran opowie, jak ludzie ubierali się w wojennym Stanisławowie, jakich towarów poszukiwali najczęściej i dlaczego pierwszych sowietów żegnali omal że bijąc brawa…

Miasto mojego dzieciństwa. Część 3 Polską szkołę im. Mickiewicza bolszewicy przemianowali na ukraińską (pocztówka z kolekcji Zenowija Żerebećkoho)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 3

Sowieci przyszli do Stanisławowa we wrześniu 1939 roku, gdy Wołodymyr Baran ukończył jedenaście lat. Chłopak dobrze zapamiętał te wydarzenia, wobec tego w tym odcinku opowie co wydarzyło się pomiędzy „złotym wrześniem” i „brunatnym czerwcem”.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 2 Wołodymyr Baran (po prawej) z bratem i siostrą, rok 1944 (z archiwum autora)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 2

Kurier Galicyjski kontynuuje druk wspomnień Wołodymyra Barana. Tym razem pójdziemy z autorem do polskiej szkoły, poznamy leksykon stanisławowskiej ulicy i usłyszymy o tym jak wybuchła wojna.

Miasto mojego dzieciństwa. Część 1 Autor wspomnień w latach 50. (zdjęcie z archiwum Wołodymyra Barana)
Historia

Miasto mojego dzieciństwa. Część 1

W literaturze krajoznawczej autorzy często opierają się na wspomnieniach ludzi starszych, którzy pamiętają „jak to dawniej było…”. Ale jest tu pewien kłopot – gdzie tych ludzi szukać?

X