Jerozolima Pendereckiego w Odessie

-a A+

3 grudnia spektakularna symfonia-oratorium „Siedem bram Jerozolimy” Krzysztofa Pendereckiego będzie miała swoją ukraińską premierę w sali filharmonii w Odessie.

Wykonanie poprowadzi sam kompozytor oraz Hobart Earle, dyrektor artystyczny Narodowej Odeskiej Orkiestry Filharmonicznej, zaś towarzyszyć im będzie obchodzący swoje artystyczne stulecie Narodowy Chór Ukrainy „Dumka” z Kijowa. Organizatorami koncertu są Narodowa Orkiestra Filharmonii w Odessie oraz Instytut Adama Mickiewicza przy wsparciu Konsulatu Rzeczpospolitej Polski.

VII Symfonia – utwór na 5 solistów, recytatora, trzy chóry i orkiestrę – powstał na zamówienie miasta Jerozolimy w związku z obchodami trzytysięcznej rocznicy istnienia „miasta o 70 nazwach”, jak wiele stuleci temu określił ją komentator Księgi Liczb. Prapremiera dzieła odbyła się w Jerozolimie w 1997 roku. O utworze pisano: „W Siedmiu bramach Jerozolimy – głosami proroków Starego Testamentu (Izajasza, Ezechiela, Jeremiasza i Daniela) głoszona jest pochwała Najwyższego i przepowiadane przyjście Mesjasza do narodu wybranego. Przemawiając z uroczystym patosem Penderecki rozpoczyna dzieło wezwaniem pełnego mocy Boga, a zamyka apoteozą „świętego miasta”, trwającego przez tysiąclecia jako symbol jego mocy”.

Jednym ze źródeł twórczości Krzysztofa Pendereckiego są rudymentarne pytania filozoficzne, na które odpowiedzi kompozytor poszukuje w sferze duchowości. Penderecki określa własną postawę wobec tajemnicy sacrum, korzystając z niemal całego skarbca tradycji judeo-chrześcijańskiej. Powstałe w latach 90. XX wieku dwa monumentalne dzieła – Siedem bram Jerozolimy i Credo (wykonane na Ukrainie we wrześniu 2018 roku podczas inauguracji Kiev Music Fest) – stanowią próbę spojrzenia kompozytora współczesnego na tę wielką tradycję naszej kultury. W VII Symfonii mieszają się motywy typowe dla muzyki Bliskiego Wschodu oraz muzyki związanej z tradycją chrześcijańską obrządków wschodniego i zachodniego. Przy użyciu tych środków oddana jest nie tylko topografia „świętego miasta” (siedem bram), ale również jego „krajobraz” dźwiękowy. Szczególną atrakcję dla słuchacza stanowi w związku z tym przestrzenne rozmieszczenie wykonawców (nie tylko na scenie).

Instytut Adama Mickiewicza jest rządową instytucją kultury utworzoną w 2000 roku przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Celem działań Instytutu jest popularyzowanie polskiej kultury w świecie, oraz współpraca kulturalna z innymi krajami. IAM współpracuje z ukraińskimi partnerami w ramach wieloletnich projektów w obrębie teatru, filmu, sztuk wizualnych, nowych mediów, zarządzania kulturą, muzyki aktualnej. Zakładają one szeroką współpracę zarówno z reprezentantami czołowych państwowych instytucji kulturalnych, ministerstwami, jak i z niezależnymi kuratorami, działaczami społecznymi, artystami, sektorem NGO oraz z przedstawicielami niezależnego obiegu sztuki.

Magdalena Mich
Rzecznik Prasowa
Instytut Adama Mickiewicza

Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą za pośrednictwem Fundacji Wolność i Demokracja.

©2011-2019 Wszelkie prawa zastrzeżone
Warunkiem zgody na przedruk całości lub części artykułow i informacji zamieszczonych na naszym portalu jest powołanie się na Kurier Galicyjski. Za treść ogłoszeń, oświadczeń i reklam redakcja nie ponosi odpowiedzialności i pozostawia sobie prawo do skrótów nadesłanych tekstów. Zamieszczamy również teksty, treść których nie odpowiada poglądom redakcji.