Przebaczamy i prosimy o przebaczenie

-a A+

Te słowa aktualne są nie tylko dzisiaj, w Niedzielę Zapustną. Mają one o wiele głębszy sens, jeśli chodzi o relacje ukraińsko-polskie…

W niedzielę, 26 lutego wraz z przedstawicielami władzy ukraińskiej, mieszkańcami obwodu lwowskiego oraz gośćmi z Rzeczypospolitej Polskiej uczestniczyłem w uroczystościach, które odbyły się w Hucie Pieniackiej w rejonie brodzkim obwodu lwowskiego. Proponuję Państwu kilka tez mojego wystąpienia:

- Wspólnie uczciliśmy pamięć ofiar drugiej wojny światowej, która nie oszczędziła żadnej rodziny na kontynencie europejskim. Wiadomo, że dwa reżimy totalitarne dążyły bezwzględnie do osiągnięcia swoich celów, dlatego straty wśród ludności cywilnej na drodze dwóch wielkich armii bardzo często nie różniły się od strat wojennych. Ból tych czasów do dzisiaj jątrzy serca członków rodzin poległych po różnych stronach, a wzajemne oskarżenia i zarzuty, wzmocnione banałami propagandowymi, bardzo często nie pozwalają na realizację jedynie słusznej w tej sytuacji formuły: „przepraszamy i prosimy o przebaczenie”.

Przestrzeganie chrześcijańskiej zasady dotyczącej właściwego upamiętnienia i uczczenia zmarłych bardzo często nie jest możliwe bez zastrzeżeń i dociekań, kto jest winny, oraz rozmów, dotyczących odnalezienia i ukarania ewentualnych sprawców. Dzisiaj jednak mamy inny dzień. Jest to dzień, kiedy po prostu pochylamy głowy i składamy wieńce, żeby uczcić pamięć poległych mieszkańców wsi Huta Pieniacka oraz wszystkich innych niewinnie zamordowanych na tych terenach w czasie drugiej wojny światowej Ukraińców i Polaków.

Styczeń 2017. Huta Pieniacka. Zniszczony przez wandali pomnik poległych Polaków

Kilka miesięcy temu, podczas obchodów przez Ukraińców świąt Bożego Narodzenia, widocznie na polecenie Kremla, którego gospodarze marzą o tym, aby wykorzystując temat pamięci historycznej poróżnić dwa wielkie narody europejskie, został wysadzony w powietrze stojący tu krzyż upamiętniający ofiary tragedii. Przedtem było jeszcze sporo innych podobnych wydarzeń, w czasie których niszczone były nagrobki ukraińskie znajdujące się na terenie RP.

Lwowskie władze lokalne zajęły wobec tego stanowczą pozycję: w XXI wieku nie walczymy z pomnikami, zaś winni muszą ponieść karę. Ukraińcy ze społeczności lokalnej własnym kosztem odbudowali zdewastowany krzyż, co świadczy o tym, że nie tylko słowami czcimy pomordowanych w tych okropnych czasach. Ze swej strony, liczymy na wzajemność z polskiej strony, która odbuduje zdewastowane ukraińskie nagrobki na terenach Polski.

Liczymy na waszą mądrość, szanowni Polacy!

Wieczna pamięć pomordowanym mieszkańcom wsi Huta Pieniacka!

Przepraszamy i prosimy o przebaczenie! Chwała Ukrainie!

Ołeksandr Hanuszczyn
przewodniczący Lwowskiej Rady Obwodowej

26 lutego 2017. Uroczystości w Hucie Pieniackiej

Пробачаємо і просимо вибачення

Ці слова, актуальні не тільки сьогодні на Прощену неділю. Вони мають значно глибший зміст у питаннях українсько-польських стосунків…

У неділю, 26 лютого, разом із представниками української влади, громадою Львівщини та гостями із Республіки Польща взяв участь у скорботних заходах у Гуті Пєняцькій, що на Бродівщині. Вашій увазі, шановні читачі, кілька тез мого виступу там:

«Спільно ми вшанували тих, хто став жертвами Другої світової війни, яка не полишила у спокої жодну сім'ю на європейському континенті. Два тоталітарні режими не цуралися нічого і втрати серед мирних громадян на шляху двох великих армій часто не вирізнялися від військових. Біль тих часів ятрить серця полеглих сімей з різних сторін і досі, а взаємні звинувачення, підсилені пропагандистськими кліше – дуже часто не дають можливості реалізувати єдину правильну формулу: „пробачаємо і просимо вибачення”.

Християнський принцип належного вшанування мертвих не завжди можливо реалізувати без обмовок на тему того, хто в цьому винен і розмов щодо пошуку покарання умовних винуватців. Але сьогодні інший день. День, коли ми просто схиляємо голови і кладемо квіти задля пошанування пам'яті вбитих мешканців села Гута Пеняцька і всіх невинно убієнних у Другій світовій війні на цих землях – українців і поляків.

Кілька місяців тому, в час святкування українського Різдва, очевидно, за вказівкою Кремля, володарі якого сплять і бачать як посварити на темі історичної пам'яті два великі європейські народи, було підірвано пам'ятний хрест, який тут стояв. До цього випадку чимало схожих між собою акцій зі знищення українських надгробків відбулося на території Республіки Польща.

Місцева влада Львівщини зайняла чітку позицію щодо цього: у ХХІ столітті ми не воюємо з пам'ятниками, а винні мають бути покарані. Українська місцева громада своїм коштом відновила знищений хрест. З одного боку, це свідчення того, що ми не лише словами віддаємо шану убієнним у той страхітливий час. А з іншого, боку ми розраховуємо на те, що польська місцева влада і польська громада зробить такий же крок і відновить знищені надгробки на місцях загибелі українців у Другій світовій війні на території Республіки Польща.

Розраховуємо на Вашу мудрість, шановні поляки!».

Вічна пам'ять убієнним мешканцям села Гута Пеняцька!

Пробачаємо і просимо вибачення! Слава Україні!

Олександр Ганущин
голова Львівської обласної ради

01/01/1970 01:00

15/10/2007 16:42

Huta Pieniacka – Rajd Pamięci 2007

Pamiętając o przeszłości, budujmy lepszą przyszłość

16/09/2014 09:03

Prawdziwy gest pojednania

25 sierpnia bieżącego roku grekokatolicka wspólnota pobliskiej wsi Hołubica przekazała na ręce ocalałych z zagłady mieszkańców i ich potomków, prawdziwą relikwię, monstrancję z nieistniejącego już kościoła parafialnego w Hucie Pieniackiej pod wezwaniem Św. Andrzeja Boboli.

Projekt współfinansowany w ramach sprawowania opieki Senatu Rzeczypospolitej Polskiej nad Polonią i Polakami za granicą za pośrednictwem Fundacji Wolność i Demokracja.

©2011-2017 Wszelkie prawa zastrzeżone
Warunkiem zgody na przedruk całości lub części artykułow i informacji zamieszczonych na naszym portalu jest powołanie się na Kurier Galicyjski. Za treść ogłoszeń, oświadczeń i reklam redakcja nie ponosi odpowiedzialności i pozostawia sobie prawo do skrótów nadesłanych tekstów. Zamieszczamy również teksty, treść których nie odpowiada poglądom redakcji.